سید بیان و قلم نوشته ی استاد دکتر حبیب جمیل زاده

سیّد بیان وقلم
مشهد مقدّس : حبیب جمیل زاده

یک دهان خواهم به پهنای فلک
تا بگویم وصف آن رشک ملک
هرچـــــــــند که دهانی به پهنای فلـــک نداشـــته و کِلکِ بی رمق ام توانایی وصــــف چون تویی ندارد ، ولی من باب اینـــــکه تأثــــــیرگذار ترین شخصـــیّت ومراد واســـــوه ی بی بدیل زندگانیم بوده اید چند سطری نه در ستـــایشی گزاف گونه و مـــبالغه آمیزکه متعارفا در فقدان کسی می گویــند ومی نویــــــسند ، بلکه تعهدی اخلاقی از شاگردی است که از محضر استاد روح وروانم که شرری در جانم افکنده می گویم، باشد تا آیندگان قدر بزرگی را به افســـــانه سازی نیالایند .

ای ستُرگ ،تو بودی که در صحرایی جهل وتاریکی مرا به دنبال خود کـــــشاندی ، وهزاران تن دیگر را در مأوی ومأمن یار نشاندی.

اخلاق پیامبرگونه ات ، سرّ درونم را شکافت واندیشه ام را بارور ساخت در برابر دنیا تعهّد می دهم اعتقادم را که بذر پاکش تو بودی
را به جهانی نفروشم .

بیان سقراطی ات ، زبانهای الکن چون منی را به زحــمت بگشود ، ووسعت واژگانت موجی طوفان زا را در نهاد شــاگردانت قرار داد
که من نیز از بیانت آموختم هیچگاه ناشایسته ای را نستایم وبزرگی را کم مقدار نپندارم .

آثارت ، همچون درختی کهنـــسال ریشه در اعمـــــاق تاریخ ما دارد وخواهد داشت ، امــــید است که آیندگان بخوانند وبیآموزند وپند گیرند .
نامت ، در تاریخ دیار ما همچون خورشیدی تابان بی فروغ خواهد ماند ،وهیچگاه وهیچ کس نمی تواند نام جاودان علامه سیّد حسین محفوظی موسوی را که درخشنده ترین اندیشمند روزگار ماست را نادیده بنگارد، حتّی مرگ که مشیّت بحق الهی است ، تن تو را می ستاند امّا روح عظیم تورا به جامعه هدیه می دهد.

منِ کمترین شاگردانت ، هرچند که به جایگاه رفیع وپرآوازه ات نتوانم رسید ولی به اندازه ی توانایی ام راه مملو از عزت وعظمتت را خواهم پیمود وهمیشه وهمه جا در برابر نام اسطوره گونه ات تا ابد تعظیم خواهم کرد

زبان و ادبیات فارسی شادگان...