غزل سَرور مُلک فتی به مناسبت شهادت مولای متقیان امام علی (ع)

غزل سَرور مُلک فتی

آن مسیحا که دَمد جان ، نفس و بوش کجاست
وآنکه مانَد نفس از حیرت جادوش کجاست

خنجر حُسن که دارد طمع ِ بوسه بسی است
ذوالفقاری که شوم ، طعمه ی ابروش کجاست

تیره شد حال دل از غربت و جانم بگرفت
او که می ساخت سحر ، پرتویی از روش کجاست

نستانم به دو سنگی ، بر و آغوش سخیف
وارث مُشک ختن ، با قد ِ آهوش کجاست

گشته همراه برادر، دل ِ این چاه سیاه
آن زلیخا که کُند چاره ز گیسوش کجاست

« باقیا » در طلب عشق چه کوشی به فلاح
عاشقی کو بچشید عافیت از خوش کجاست

تا دهد آب جلا بر، دل درویش غمین
سَرور ِ مُلک ِ فتی ، با دَم ِ یا هوش کجاست

شاعر : داود احمدی-باقی

زبان و ادبیات فارسی شادگان...